Daar zijn ze weer…de stemmetjes in mijn hoofd. En ze hebben weer allerlei mededelingen voor me. De een roept naar me ‘het gaat niet goed komen’, waarop de ander direct reageert met een felle reactie ‘houd daar eens mee op’. Ergens van achteren klinkt een piepstemmetje ‘ik vind ’t zo spannend’. Het gonst en zoemt aan alle kanten in m’n hoofd. Als zo’n dikke mug die, als je wilt slapen, dichtbij je oor zijn geluid wil laten klinken. En net op ’t moment dat je bijna slaapt…dan komt ie weer. Zo gaat ’t met mijn stemmetjes ook. Als ik ze even niet hoor en ik word rustig in mezelf, floep…..dan komt er weer eentje die zich wil laten horen. En dan moet er door een ander stemmetje ook direct gereageerd worden. Zodat ik, voor ik ’t weet, weer in de onrust zit. Ik krijg dan de neiging om heel hard met m’n hoofd te gaan schudden, in de hoop dat de stemmetjes eruit vallen of zo. Dat doen ze niet, natuurlijk doen ze dat niet. Ze gaan juist nog meer lawaai maken om zich te laten horen. Dan weet ik het weer, ik zit zo in mijn hoofd en verlies ’t contact met m’n lijf. Ik ga rustig zitten, concentreer me op mijn ademhaling, adem een aantal keren diep door en laat ’t stromen door mijn hele lichaam. Hè, heerlijk is dat…..ik ben er weer, heb weer contact en verbinding met mezelf.
Welke stemmetjes heb jij en welke invloed hebben ze op jou?
22 september 2011